Aktualności

„Opowieść wigilijna”

Spektakl teatralny pt. „Opowieść wigilijna”, przygotowany przez uczennice klas piątych, stał się nie tylko wyjątkowym wydarzeniem artystycznym, lecz także głębokim świadectwem wrażliwości i otwartości na potrzeby drugiego człowieka. Młode aktorki z ogromnym zaangażowaniem przeniosły widzów w świat wartości tak bliskich przesłaniu świąt Bożego Narodzenia — miłości, empatii oraz bezinteresownej pomocy. Historia przemiany serca, będąca osią wigilijnej opowieści, wybrzmiała na scenie jako czytelne przesłanie, że każdy gest dobra ma ogromną moc.

Żyjemy w XXI wieku — w świecie pełnym technologii, pośpiechu i nieustannego dążenia do sukcesu. Mamy dostęp do wiedzy, o jakiej wcześniejsze pokolenia mogły tylko marzyć, a mimo to coraz częściej zapominamy o tym, co najważniejsze: o drugim człowieku. Właśnie dlatego warto dziś sięgnąć do ponadczasowej opowieści Charlesa Dickensa — „Opowieści wigilijnej” — która mimo upływu lat wciąż zadaje nam te same, trudne pytania o empatię, wrażliwość i odpowiedzialność za innych.
Ebenezer Scrooge jest symbolem człowieka zamkniętego w sobie. Bogaty, lecz duchowo ubogi. Skupiony wyłącznie na pieniądzu, pracy i własnej wygodzie. Dla niego bieda innych była niewidoczna, a cierpienie — niewygodne. Scrooge żył wśród ludzi, lecz tak naprawdę był samotny. Jego serce było zimniejsze niż grudniowa noc.
Czy ta postać nie przypomina nam czasem współczesnego świata?
Świata, w którym częściej patrzymy w ekrany telefonów niż w oczy drugiego człowieka.
Świata, w którym łatwo ocenić, trudniej zrozumieć.
Świata, w którym obojętność bywa wygodniejsza niż empatia.
Przełom w życiu Scrooge’a następuje wtedy, gdy zostaje zmuszony do spojrzenia na siebie z innej perspektywy. Duchy przeszłych, teraźniejszych i przyszłych Świąt pokazują mu prawdę — o jego samotności, o cierpieniu innych i o konsekwencjach życia pozbawionego wrażliwości. To właśnie refleksja rodzi empatię, a empatia prowadzi do przemiany.
I tu tkwi najważniejsze przesłanie tej opowieści: każdy człowiek może się zmienić. Każdy może nauczyć się dostrzegać potrzeby innych, okazywać dobroć i zrozumienie. Empatia nie jest słabością — jest siłą, która buduje relacje, wspólnotę i prawdziwe człowieczeństwo.
W XXI wieku empatia jest nam potrzebna bardziej niż kiedykolwiek. Potrzebują jej osoby samotne, wykluczone, niezrozumiane. Potrzebują jej ci, którzy cierpią w ciszy, licząc, że ktoś ich zauważy. Czasem wystarczy uważne słowo, gest, obecność — tak niewiele, a tak wiele.
„Opowieść wigilijna” uczy nas, że prawdziwe bogactwo nie kryje się w pieniądzach, lecz w sercu otwartym na drugiego człowieka. Uczy, że wrażliwość nie jest tylko świątecznym hasłem, ale codziennym wyborem.
Niech więc ta historia stanie się dla nas inspiracją.
Abyśmy w świecie pełnym pośpiechu potrafili się zatrzymać.
Abyśmy zamiast obojętności wybierali zrozumienie.
Abyśmy — niezależnie od wieku — byli dla siebie nawzajem ludźmi.
Bo jak pokazuje Dickens, prawdziwa magia Świąt — i prawdziwa magia życia — zaczyna się tam, gdzie rodzi się empatia.

Starannie przygotowane rekwizyty, dopracowana scenografia oraz wysoki poziom gry aktorskiej świadczyły o ogromnym wkładzie pracy uczennic i stały na najwyższym poziomie artystycznym. Przemyślany dobór repertuaru spoił całość w poruszające dzieło, które nie tylko zachwycało formą, ale również skłaniało do refleksji nad odpowiedzialnością za innych oraz potrzebą dzielenia się z tymi, którzy najbardziej tego potrzebują.

Spektakl został wystawiony trzykrotnie — dla uczniów klas 1–3, 4–8, a także dla podopiecznych Fundacji Brata Alberta z Lasu. To właśnie to ostatnie przedstawienie nadało wydarzeniu szczególny, charytatywny wymiar. Z myślą o gościach przygotowano świąteczne prezenty jako wyraz solidarności, życzliwości i pamięci. Spotkanie to było wzruszającą lekcją empatii, uczącą, że prawdziwy sens świąt tkwi w obecności, uważności i dzieleniu się dobrem. Obecność podopiecznych Fundacji była dla całej społeczności szkolnej ogromnym zaszczytem i potwierdzeniem, że sztuka może realnie łączyć ludzi i nieść dobro.

Nad całością przedsięwzięcia z wielką troską i pasją czuwała pani Iwona Bernaś, dzięki której spektakl stał się nie tylko pięknym widowiskiem, ale również ważnym działaniem wychowawczym i charytatywnym. Było to wydarzenie, które na długo pozostanie w pamięci jako prawdziwa, żywa lekcja wrażliwości, pomagania i wspólnego przeżywania świątecznego czasu.